Er was eens …

of de voorgeschiedenis van ADHD-coaching

Het was in de Verenigde Staten en in Canada jarenlang gebruikelijk om volwassenen met ADHD medicatie voor te schrijven. Soms werd hierbij psychotherapie of gedragstherapie aangeboden.

Dit leidt wel tot het verwerken van trauma's en tot inzicht in het eigen gedrag, maar vaak niet tot echte verbeteringzn in het dagelijks functioneren. Een recept op zak en inzicht in het hoofd blijkt vaak onvoldoende te zijn. De aandachtsproblemen en de impulsiviteit blijven een obstakel in het leven van een volwassene met ADHD.
Het ontbreekt de cliënt niet aan de wil om te veranderen. Waar voor iemand zonder ADHD die wil voldoende aanzet geeft om tot een volgehouden actie over te gaan, blijkt dat voor iemand met ADHD vaak niet zo te werken.
Het werken met een cliënt die niet vooruit kan denken, zich door allerlei prikkels laat afleiden, zich niet aan afspraken houdt, doelen niet lijkt na te streven, of die zelfs gewoon vergeet wat het doel was, kan erg frustrerend en verwarrend zijn. Zowel voor de cliënt zelf als voor de therapeut.
Eerst werd dit geïnterpreteerd als weerstand of demotivatie. In het ergste geval als domheid en luiheid, totdat het inzicht doordrong dat de neuro-biologische factoren het de volwassene met ADHD moeilijk maken om het eigen gedrag te veranderen. Daarvoor is blijkbaar meer nodig dan alleen inzicht, het verwerken van trauma's en motivatie. Toen werd de methodiek van ADHD-coaching ontwikkeld.
Via omzwervingen heeft nu deze methodiek ook onze contreien bereikt. Via Nederland (oa centrum Parnassia in Den Haag) wordt de kennis en ervaringen rond coaching naar Belgie over gebracht.
Vanuit besprekingen met het centrum “Zit Stil” en uit eigen ervaringen hebben we geleerd hoe onze coachings aanpak fijn te stemmen